Listen

Luisteren. Dat is wat Han Bosman het allerliefste doet. Vroeger naar oma, Jules de Korte en Frits. Tegenwoordig naar My Baby, Philip Glass en vele anderen. Simpelweg omdat mensen en muziek haar aan het hart gaan. Maar wie naar Han luistert, hoort zoveel meer.

De liefde voor muziek was er al vóór de paplepel. “Echt waar, mijn moeder danste op The Beatles terwijl ik in haar buik zat. Daar móet ik iets van hebben meegekregen. She loves you, yeah yeah yeah. Ja, ik denk dat daar de soundtrack van mijn leven start. Ik ben letterlijk groot gegroeid met mijn oren aan de buizenradio gekluisterd. Kreeg een overdosis Arbeidsvitaminen van Meta de Vries. Niet veel later kwam Frits Spits in mijn leven. Hij kon de liedjes die hij mooi vond echt op een voetstuk zetten, bejubelen in de prachtigste aankondigingen. Zijn teksten, zijn presentatie… Als ik later groot ben, wil ik ook Frits Spits zijn. Dat wist ik zeker.”

 

 

Play

Haar eerste pick-up fietste ze met een krantenwijk bij elkaar.

Mijn allereerste plaatje? Een guilty pleasure: Jimmy Osmond. Na Jimmy kocht ik er nog honderden. Duizenden misschien wel. Het was dan ook niet gek dat ik op mijn vijftiende aanklopte bij de plaatselijke discotheek in Borne. Of ik plaatjes mocht draaien. Man, ik was de eerste vrouwelijke deejay van Twente, yes! En al doende heb ik het vak in de vingers gekregen. Zo begreep ik al snel dat ze in een discotheek niet zaten te wachten op ellenlange aankondigingen en limericks, haha.

Talk

She loves you, yeah, yeah, yeah
With a love like that
You know you should be glad

One of the girls was ze ook bij discotheek Fellini in Utrecht. In de jaren 80 een hotspot. De plaatjes en de muziek, ze zijn er nog altijd, ook tijdens haar talkshow Oudroze.

 “Absoluut. Ik ontvang in het Herman van Veen Artscenter iedere eerste zondag van de maand twee homoseksuele gasten voor een interview over hun ‘roze leven’. Muziek is daarbij een verbindende en ontspannende factor. Ik vraag de gasten om twee nummers die voor hen van betekenis waren tijdens hun ‘coming-out’ waardoor de liedjes een verhaal krijgen. Bijzonder vind ik dat altijd. Het heeft verrassende gesprekken opgeleverd, bijvoorbeeld met Maarten Koningsberger, Claudia de Breij en Thomas Cammaert, ook omdat ze zich op hun gemak voelen. Geen camera’s, geen radioregistratie maar alleen een oudroze gastvrouw en een zaaltje met live publiek. En het werkt alleen als we het samen delen. Ik ben ook open, maar het belangrijkste is luisteren. Oprecht luisteren. Naar Suzanne Klemann bijvoorbeeld, maar ook naar een hoogleraar in genderstudies, Maaike Meyer of sociaalwetenschapper Laurens Buijs. Dan blijkt het roze leven ineens verweven met wetenschap.

Jacques d'Ancona over Oudroze:
Een ondenkbaar mooie ervaring. Dank voor de ontvangst, de hartelijkheid, de waardering en de inhoud van het gesprek. Geweldige sfeer.

Mensen en muziek, zij geven mij levenslust. Of ik nou naar de Avondspits zat te luisteren, in Fellini stond te draaien of gasten ontvang bij Oudroze, het zijn allemaal collectieve ervaringen met een individuele beleving. Voor jou én voor mij.

We zagen Han draaien op een ander feest en we wisten meteen dat we haar moesten vragen voor ons huwelijk. Ze straalt zelf al zoveel feestelijkheid uit, maar belangrijker: ze knalt er gewoon het ene na het andere ik-moet-wel-dansennummer uit. Onze gasten waren ook erg blij met Han. Volgend feest weer dus!

Gijs Groenteman & Aaf Brandt Corstius